Prowansja w czterech ścianach – jak urządzić wnętrze z duszą
Największym wyzwaniem było znalezienie stołu, który nie zdominuje małej jadalni. Trafiłam na składany model z sosny, który po rozłożeniu pomieści sześć osób. Na co dzień składam go do rozmiaru dla dwojga. Krzesła mam różne – dwa z pchlego targu, dwa nowe, ale pomalowane tą samą farbą. Dzięki temu całość wygląda spójnie. Na stole leży obrus w kratkę, ale tylko w weekendy. W tygodniu woli gołe drewno, bo łatwiej utrzymać czystość.
Podsumowując własne doświadczenia, najważniejsze jest, żeby zapach był naturalny i nie dominował nad resztą wnętrza. Lepiej postawić na jedną dobrą świecę sojową z drewnianym knotem niż na pięć tanich z marketu, które po zapaleniu pachną chemią. W małych metrażach, gdzie meble muszą być wielofunkcyjne, a kanapa z funkcją spania służy zarówno do siedzenia, jak i spania, zapach może być tym elementem, który odróżnia mieszkanie od magazynu. I pamiętajcie – wentylacja to podstawa, nawet jeśli macie najdroższe olejki eteryczne na świecie.
Gdy w kuchni brakuje miejsca, trzeba myśleć niestandardowo. U mnie sprawdziły się składane akcesoria – deska do krojenia, którą można wsunąć nad szufladą, czy stojak na garnki z możliwością składania. Do przechowywania suchych produktów używam przezroczystych pojemników z systemem modułowym – wsuwają się jeden na drugi i idealnie wypełniają wąskie szafki. Często gotuję na zapas, więc zamrażarka jest moim sprzymierzeńcem – porcjuję zupy i sosy w płaskich pojemnikach, które układam pionowo jak książki. Dzięki temu w zamrażalniku mieści się o wiele więcej niż w stosie okrągłych pudełek. A jeśli chodzi o spanie dla gości, w salonie stoi wersalka z tapicerką welurową w kolorze butelkowej zieleni, która po rozłożeniu daje wygodne miejsce do spania. W ciągu dnia służy jako kanapa, a wieczorem, po przekręceniu mechanizmu DL, zamienia się w łóżko.
W bloku na 38 metrach kwadratowych każdy centymetr się liczy, a ja uwielbiam poranną kawę bez chaosu. Znalazłam na to sposób – postawiłam wąską komodę z szufladami na kapsułki i filtry, a na blacie umieściłam ekspres ciśnieniowy. Obok położyłam dzbanek termiczny, żeby kawa nie stygła, gdy gonie za dzieckiem. Kącik kawowy w domu to nie tylko wygoda, ale też oszczędność czasu. Zamiast biegać do kawiarni, mam swoją małą kawiarnię w kuchni. Dodałam też małą doniczkę z ziołami – mięta i melisa świetnie rosną na parapecie, a wieczorem wrzucam listek do kawy z mlekiem.
W sypialni stawiam na zapachy, które nie przytłaczają. Unikam słodkich wanilii czy ciężkich kwiatów, bo po kilku godzinach robią się duszące. Sprawdziłam, że świetnie działa tu połączenie cedru z bergamotką albo zwykły, czysty len. Mam też nawilżacz z funkcją dyfuzora, ale używam go oszczędnie – kilka kropel olejku eterycznego wystarczy na całą noc. A ponieważ nasza sypialnia jest nieduża, postawiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel, żeby zaoszczędzić miejsce na szafę. Pod materacem piankowym na stelazu listwowym przechowuję dodatkowe koce i poduszki, a na górze stawiam małą świecę w szkle – bezpieczniejszą niż otwarty płomień.
Gdy przychodzą goście, często śpią na kanapie z funkcją spania, która stoi w salonie połączonym z kuchnią. Wtedy kącik kawowy działa jak profesjonalny bar – goście sami nalewają sobie kawę, a ja nie muszę się krzątać. Na blacie zawsze czeka dzbanek świeżo zaparzonej kawy i kubki ustawione na podstawce z korka. Przy okazji, kanapa z funkcją spania ma tapicerkę welurową w kolorze musztardowym, która świetnie kontrastuje z czarnymi akcentami w kuchni. Mechanizm DL w tej kanapie jest łatwy w obsłudze, więc goście sami rozkładają posłanie, a rano zwijają pościel do pojemnika.
Do kuchni i przedpokoju wybieram zapachy cytrusowe albo ziołowe – rozmaryn, grejpfrut, trawa cytrynowa. Mają tę zaletę, że neutralizują zapachy gotowania i butów, zamiast je maskować. Używam tu głównie wosków zapachowych w podgrzewaczach, bo świeca w kuchni szybko oblepia się tłuszczem. Kiedyś kupiłam gotowy zestaw z wersalką do małego pokoju gościnnego i postawiłam tam odświeżacz w sprayu na bazie alkoholu – szybko się ulatnia i nie zostawia mokrej warstwy. W przedpokoju za to mam dyfuzor trzcinowy z eukaliptusem – działa bezobsługowo i wystarcza na dwa miesiące.
Ostatnim akcentem, który dopełnia całość, są dodatki. Nie przepadam za przesadą, ale kilka elementów potrafi odmienić charakter wnętrza. W kuchni mam lniane firanki w kolorze écru, które przepuszczają światło, ale dają uczucie prywatności. Na blacie stoi stary, emaliowany czajnik, w którym parzę herbatę – jest nie tylko praktyczny, ale też ładny. Na ścianie powiesiłam drewnianą deskę do krojenia w kształcie Polski jako dekorację, a obok niej mały wieszak na ściereczki. W szufladzie trzymam lniane serwetki w różnych kolorach, które zmieniam w zależności od pory roku. To właśnie te drobiazgi sprawiają, że kuchnia staje się miejscem, do którego chce się wracać, nawet jeśli ma tylko cztery metry kwadratowe. Aranżacja kuchni to nie tylko wybór szafek i blatów, ale też umiejętność znalezienia równowagi między tym, co piękne, a tym, co służy na co dzień.
