Jak wybrać wersalkę, która nie będzie tylko awaryjnym legowiskiem

Ostatnia rada – nie kupujcie wersalki bez przymiarki w salonie. Usiądźcie na niej przez 10 minut, połóżcie się, sprawdźcie, czy łatwo wstajecie. Zwróćcie uwagę na wysokość siedziska – dla niskich osób lepsze będą niższe modele (40-45 cm), dla wysokich wyższe (45-50 cm). I pamiętajcie, że dobra wersalka to taka, o której zapominacie, gdy śpicie – nie czujecie sprężyn, nie słyszycie skrzypienia. Jeśli po nocy budzicie się wypoczęci, to znaczy, że trafiliście w dziesiątkę. Mój gość, który spał na takiej z 16 cm materacem, powiedział, że nie odróżnił jej od łóżka. I o to właśnie chodzi.

Wybór rozmiaru to osobna historia. Standardowa wersalka ma szerokość 180 centymetrów, co wystarcza dla jednej osoby. Dla pary lepiej sprawdzi się model 200-centymetrowy, ale wtedy musisz dokładnie zmierzyć, czy po rozłożeniu zmieści się w pokoju bez blokowania przejścia. Ja popełniłam błąd, kupując zbyt wąską wersalkę do gościnnego pokoju, i każdy gość skarżył się na zwisające stopy. W małym metrażu warto rozważyć narożnik z wysuwanym siedziskiem, który po rozłożeniu daje dużą powierzchnię spania, a na co dzień pełni funkcję sofy. Tylko pamiętaj, że mechanizm wysuwany wymaga więcej miejsca z przodu, więc zostaw przynajmniej 50 centymetrów wolnej przestrzeni.

Zawsze myślałam, że w mieszkaniu o powierzchni 38 metrów kwadratowych każdy centymetr jest na wagę złota. I rzeczywiście tak jest, ale dopiero kiedy zamieszkałam w kawalerce, zrozumiałam, jak bardzo brakuje mi miejsca do przechowywania. Szafa w przedpokoju pomieściła tylko ubrania, a koce, poduszki i zapasowa pościel lądowały na krześle. Goście na noc to był dramat – musiałam wszystko przenosić na parapet. Wtedy znajoma, która urządzała swoje pierwsze mieszkanie, powiedziała mi o łóżku z pojemnikiem na pościel. Przyznam, że początkowo byłam sceptyczna. Wydawało mi się, że to kolejny chwyt marketingowy, ale postanowiłam sprawdzić.

Zauważyłam, że wiele osób popełnia ten sam błąd co ja na początku - wybiera kanape z funkcja spania, myśląc, że oszczędzi miejsce. Owszem, wersalka sprawdza się w salonie, ale w sypialni nie daje tego komfortu co stacjonarne łóżko. Mechanizm rozkładania często tworzy nierówności, a materac bywa cienki jak naleśnik. Przy łóżku z pojemnikiem na pościel nie ma tego problemu - śpisz na pełnowymiarowym materacu, który możesz dobrać do swoich potrzeb. Ja wybrałam piankowy o średniej twardości i od tamtej pory nie budzę się z bólem pleców. Nawet gdy przyjeżdżają goście na noc, rozkładam dla nich materac turystyczny, który też chowam w pojemniku.

Przyjaciele często pytają, czym różni się tapczan z pojemnikiem od zwykłego łóżka z szufladami. Odpowiadam im tak: szuflady wysuwają się na boki, więc potrzebujesz wolnej przestrzeni obok mebla. Pojemnik podnosi się razem z materacem i stelażem, co jest wybawieniem przy ścianie. W mojej sypialni nie ma miejsca na odsunięcie szuflady, bo z jednej strony stoi regał, a z drugiej biurko. Mechanizm podnoszenia działa płynnie, a ja bez wysiłku sięgam po letnie koce. Jeśli masz w mieszkaniu niskie okna lub grzejnik pod parapetem, upewnij się, że pojemnik nie koliduje z nimi przy otwieraniu. Tapicerka welurowa w moim modelu nie tylko ładnie wygląda, ale też tłumi dźwięki – idealne, gdy wstajesz w nocy i nie chcesz budzić partnera.

Wielu znajomych obawiało się, że tapczan z pojemnikiem będzie wyglądał masywnie. Nic bardziej mylnego – nowoczesna tapicerka welurowa nadaje mu lekkości, a nogi z ciemnego metalu optycznie unoszą bryłę. W moim salonie postawiłam model w kolorze butelkowej zieleni z przeszyciami w karo. Welur jest przyjemny w dotyku i nie mechaci się tak szybko jak gruby len. Jeśli masz zwierzęta, wybierz tapicerkę z powłoką hydrofobową – łatwiej usunąć sierść i ewentualne zabrudzenia. Pamiętaj też o poduszkach oparciowych – w tapczanie często są one wbudowane w stelaż, ale niektóre modele mają odpinane oparcia, które można prać w pralce. To szczególnie ważne, gdy w domu są małe dzieci.

Pamiętajcie, że meble tapicerowane to inwestycja na lata, więc nie sugerujcie się tylko promocją w internecie. W sklepie stacjonarnym usiądźcie, połóżcie się, sprawdźcie, czy mechanizm działa płynnie. I nie bójcie się pytać o rodzaj pianki, gęstość, rodzaj stelaża. Sprzedawcy często zakładają, że klient nie zna się na rzeczy, ale wy już wiecie, że liczy się każdy szczegół, od tapicerki welurowej po głębokość siedziska. Bo w małym mieszkaniu mebel ma być przede wszystkim funkcjonalny, a dopiero potem ładny.

Zastanawiałam się nad kanapą z funkcją spania, ale ostatecznie zrezygnowałam. Kanapa z funkcją spania często ma wąski pojemnik na pościel, a materac bywa cienki i niewygodny. W moim łóżku mam pełnowymiarowy stelaz listwowy, który zapewnia cyrkulację powietrza pod materacem. Dzięki temu materac piankowy nie pleśnieje i zachowuje sprężystość. Przez pierwsze miesiące sprawdzałam, czy nie gromadzi się wilgoć – nic takiego się nie działo. Stelaz listwowy to podstawa, jeśli zależy ci na trwałości mebla. Bez niego pojemnik mógłby się zaparzać, a tego nikt nie chce. Wersalka, którą rozkłada się na noc, to dla mnie opcja awaryjna, a nie codzienne spanie.